Υπάρχει μια κοινή αντίληψη μεταξύ των παλαιότερων ιδιοκτητών κατοικιών ότι οι παλιές συσκευές κατασκευάζονταν με πιο ανθεκτικά υλικά και απαιτούσαν πολύ λιγότερη προσοχή σε σχέση με τις σύγχρονες μονάδες. Σε κάποιο βαθμό, όταν κοιτάζει κανείς τους τεράστιους, βαρείς λέβητες φυσικού αερίου από χυτοσίδηρο που εγκαταστάθηκαν στα μέσα έως τα τέλη του 20ού αιώνα, αυτή η άποψη περιέχει μια δόση αλήθειας. Εκείνα τα παλιά συστήματα λειτουργούσαν με απλούς ατμοσφαιρικούς καυστήρες, βαριές σιδεροσωλήνες και βασικά κυκλώματα φυσικής ροής. Ωστόσο, ήταν επίσης τεράστιοι καταναλωτές ενέργειας, μετατρέποντας συχνά μόνο το 60 τοις εκατό του καυσίμου σε ωφέλιμη θερμότητα. Ενώ οι σύγχρονοι λέβητες υψηλής απόδοσης έχουν φέρει επανάσταση στην οικιακή κατανάλωση ενέργειας, η προηγμένη μηχανική τους απαιτεί μια πολύ πιο πειθαρχημένη προσέγγιση όσον αφορά την ετήσια συντήρηση.
Η παλαιότερη γενιά λεβήτων διέθετε ευρείες, ανοιχτές διαδρομές εναλλάκτη θερμότητας και παχιά τοιχώματα από χυτοσίδηρο. Μπορούσαν να ανεχθούν χρόνια συσσώρευσης αιθάλης και κακώς ρυθμισμένης χημείας νερού χωρίς να καταρρεύσουν εντελώς, απλώς και μόνο επειδή ήταν υπερβολικά απλοί μηχανικά. Αλλά αυτή η ανοχή είχε ένα τεράστιο οικονομικό τίμημα: οι ιδιοκτήτες πλήρωναν ουσιαστικά για να διοχετεύσουν το 40 τοις εκατό του αγορασμένου φυσικού αερίου απευθείας έξω από την καμινάδα.
Οι σημερινοί λέβητες υψηλής απόδοσης χρησιμοποιούν εξαιρετικά εξελιγμένες πλακέτες ελέγχου με μικροεπεξεργαστές, καυστήρες προανάμιξης με αναλογική ρύθμιση και απίστευτα στενά εσωτερικά διαστήματα ροής. Οι εναλλάκτες θερμότητας είναι κατασκευασμένοι από λεπτό, ελαφρύ ανοξείδωτο χάλυβα ή εξειδικευμένα κράματα αλουμινίου που έχουν σχεδιαστεί για να μεγιστοποιούν την ταχύτητα μεταφοράς θερμότητας. Επειδή οι εσωτερικές διαδρομές του νερού είναι τόσο στενές, ακόμη και μια ελάχιστη ποσότητα μαγνητικής λάσπης οξειδίου του σιδήρου ή αλάτων σκληρού νερού μπορεί να φράξει εντελώς το σύστημα. Αυτό προκαλεί τοπική υπερθέρμανση και δομική αστοχία. Αυτό που μια παλιά μονάδα από χυτοσίδηρο θα ανεχόταν για μια δεκαετία, μπορεί να καταστρέψει έναν σύγχρονο λέβητα συμπύκνωσης υψηλής τεχνολογίας σε μόλις δύο ή τρεις περιόδους λειτουργίας χωρίς συντήρηση.
Επιπλέον, οι σύγχρονες μονάδες βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε μια σειρά ευαίσθητων ηλεκτρονικών αισθητήρων. Αυτοί περιλαμβάνουν αισθητήρες εξωτερικής αντιστάθμισης, ράβδους ιονισμού φλόγας, διαφορικούς διακόπτες πίεσης και θερμίστορ που παρακολουθούν συνεχώς τις θερμοκρασίες με ακρίβεια δέκατου του βαθμού. Αυτοί οι αισθητήρες είναι ευάλωτοι στην περιβαλλοντική υποβάθμιση, τη συσσώρευση σκόνης και τη μικρή ηλεκτρική οξείδωση. Εάν ένας και μόνο αισθητήρας στείλει ανακριβή δεδομένα στην κεντρική μονάδα ελέγχου, ολόκληρος ο λέβητας θα μεταβεί σε κατάσταση αμυντικού κλειδώματος ασφαλείας, αφήνοντας το σπίτι χωρίς θέρμανση.
Αυτή η τεχνολογική εξέλιξη αλλάζει εντελώς τη φύση της συντήρησης των ακινήτων. Ο έλεγχος του λέβητα στο παρελθόν μπορεί να περιλάμβανε λίγο περισσότερο από μια γρήγορη ματιά στη φλόγα του πιλότου. Το σημερινό ετήσιο σέρβις απαιτεί έναν τεχνικά καταρτισμένο εμπειρογνώμονα διαγνωστικών, εξοπλισμένο με ψηφιακούς αναλυτές καύσης, πολύμετρα για τον έλεγχο της αντίστασης των αισθητήρων και εξειδικευμένα χημικά καθαρισμού.
Η αποδοχή αυτής της τεχνολογικής αλλαγής σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε πως οι σύγχρονοι λέβητες υψηλής απόδοσης είναι όργανα ακριβείας. Εξοικονομούν τεράστια ποσά χρημάτων στους μηνιαίους λογαριασμούς φυσικού αερίου και μειώνουν δραματικά το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του σπιτιού, αλλά απαιτούν σταθερή, επαγγελματική ετήσια ρύθμιση για την προστασία των ευαίσθητων ηλεκτρονικών τους στοιχείων και των μικρο-μηχανικών διαδρομών τους.
Αυτα ειναι ολα οσα πρεπει αν ξερετε για εξωτερικη εγκατασταση φυσικου αεριου